Мастацкая літаратура
У сусвеце, дзе некалькі краін аб’ядналіся ў звышдзяржаву, пануе ідэалогія адзінай культуры. Адмысловая арганізацыя «С.О.Н.» займаецца знішчэннем помнікаў самабытных культур, каб змяніць гісторыю. Аднак тыя, хто сутыкаецца са згубленай мовай сваёй краіны, пераходзяць на яе і становяцца носьбітамі звышздольнасцяў. Нібы мова здольная змяніць генетычны код. У Мінску такія людзі стварылі падпольнае аб’яднанне «Лабірынт», каб ратаваць спадчыну беларусаў ад сістэмы з дапамогай уласных здольнасцяў. Але ці праўда выклікае забытая мова мутацыі, а не нешта яшчэ? Ці не блукае ў Лабірынце шпіён? І што рабіць, калі блізіцца ноч і «С.О.Н.» ахоплівае розум?
Рабіндранат Тагор (1861-1941) — індыйскі паэт, драматург, філосаф, мастак, кампазітар, грамадскі і палітычны дзеяч. Пісаў на бенгалі. У 1912 годзе, плывучы параходам у Вялікабрытанію, перастварыў зборнік сваіх ахвярных песнаспеваў («Гітанджалі») на англійскай мове, і ў тым самым годзе яны былі выдадзеныя ў Лондане. А ўжо ў 1913 годзе Раіндранат Тагор стаў першым нееўрапейцам-лаўрэатам Нобелеўскай прэміі па літаратуры.
У зборніку сабраныя як тэксты песень, так і цалкам самастойныя вершы, а таксама пераклады з польскай рок-лірыкі. Кожнае слова ў гэтай кніжцы — дакумент эпохі, што сышла разам са з'яўленнем сацыяльных сетак ды файлаабменных сэрвісаў, эпохі магнітаальбомаў ды ручной вёрсткі.
«Гляну я ў аконца...» – другі раман з «Менскай трылогіі» Сяргея Пясецкага, славутага польска-беларускага празаіка. Аўтар з уласцівай яму каларытнасцю распавядае пра закрытае і поўнае таямніцаў зладзейскае асяроддзе Менска пачатку ХХ стагоддзя.
Густаў Майрынк (1868 — 1932) — аўстрыйскі пісьменьнік з выразнай схільнасьцю да містычнага і гратэскава-сатырычнага бачаньня сьвету. Ягоны раман "Голэм" належыць да клясыкі фантастычнай літаратуры; у ім праяўляюцца ўплывы на Майрынка таямнічых сьветаў, містычнай мудрасьці, кабалістычнага і будысцкага вучэньняў.
Гэта каштоўнае выданне дазваляе зразумець драматычны стан адной з самых значных беларускіх паэтак ХХ стагоддзя, што пражыла яркае, але кароткае жыццё, адчуць смак дынамічнай беларускай паэзіі 1920-х гадоў, а галоўнае – вярнуць у гісторыю нашай літаратуры імя неардынарнай асобы і творцы – Зінаіды Бандарынай. Кніга яе выбранай паэзіі "Да новага заўтра" ўключае як вершы з прыжыццёвых зборнікаў і перыядычных выданняў, так і творы, якія нідзе не друкаваліся.
Першае дзіцячае «тата», першыя няўпэўненыя крокі... Што можна цалкам выразіць радасць і захапленне бацькоў, якія назіраюць узрастанне новага чалавека?
Цудоўныя ілюстрацыі і рэфрэн: «Ты быў дадзены мне, цябе моцна люблю» – дапамагаюць кнізе перадаць пяшчэту, што звязвае бацьку і дзіця – назаўжды.
зьніжка
Гісторыя пра дыназаўра Джа, які збіраў дзівосныя рэчы: пёркі, ракавінкі, камяні. Яго родны востраў захапілі жорсткія монстры, якія занялі найлепшыя для жыцця мясціны і забаранілі памятаць пра мінулае. Аднак жа Джа паміж спакоем і змаганнем выбраў барацьбу, і ўрэшце захопнікам давялося хавацца па слізкіх норах.
Поўня ўзышла на чорнае неба, яе халодныя прамяні асвячалі пакой, падаючы праз акно. Голасна брахаў суседскі сабака. Я доўга не мог заснуць, таму пэўны час проста ляжаў пад коўдрай і паглядаў у акно. Узгадаў, як мая бабуля вучыла мяне малога, што перад сном у акно глядзець нельга, бо нячыстая можа налякаць. Зразумела, што я, малы хлапчук цікаўны да ўсяго, не мог яе паслухаць. Акно было для мяне нібы дзвярыма ў іншы свет, я падоўгу ўглядаўся ў неба, на якім танчылі халодныя зоры, нават намагаўся іх лічыць. Тады ж бабуля пачынала пужаць мяне «бабамі цыцохамі» і распавядаць мне чарговую байку.
Перадкалядны 103-ці нумар “Дзеяслова” парадуе чытачоў літаратурнымі цікавосткамі ў розных жанрах ды рубрыках: тут і тонкая лірычная паэзія Людкі Сільновай, і вострасюжэтныя творы Андрэя Федарэнкі ды Алеся Бычкоўскага, і медытатыўна-роздумныя старонкі з “Памятнай кнігі” Леаніда Дранько-Майсюка, і Хронікі беларускага інтэлектуала Валянціна Акудовіча, і падарожнае эсэ Франца Сіўко – рэфлексія па наведванні аўтарам Яснае Паляны, і густоўныя пераклады Веніяміна Блажэннага, выкананыя Настай Кудасавай, і новыя вершы Леаніда Галубовіча...
Аўтары нумару: Анатоль Брусевіч, Віктар Казько, Леанід Левановіч, Уладзімір Някляеў, Людміла Паўлікава-Хейдарава, Дзмітро Паўлычка, Кастусь Тарасаў і іншыя.
Аўтары нумару: Леанід Дранько-Майсюк, Уладзімір Някляеў, Аксана Спрынчан, Сяргей Ваганаў, Валярына Кустава, Міхал Бараноўскі, Генрых Далідовіч, Артур Клінаў, Віктар Казько, Алена Васілевіч, Адам Глобус, Вітаўт Чаропка, Павел Любецкі, Валтс Эрнштрэйтс, Андрэй Хадановіч, Кірылс Эціс, Уладзь Лянкевіч, Уладзімір Мароз, Уладзімір Сіўчыкаў, Валянцін Акудовіч, Зміцер Паўлавец, Леанід Галубовіч.
Аўтары нумару: Алена Брава, Васіль Жуковіч, Сяргей Законнікаў, Аляксандар Лукашук, Ева Лявонава, Анхела Эспіноса Руіс, Франц Сіўко ды іншыя.
Аўтары нумару: Уладзімер Арлоў, Вольга Бабкова, Фелікс Баторын, Уладзімір Караткевіч, Сяргей Рублеўскі, Віктар Слінка, Іна Снарская ды іншыя.
Аўтары нумару: Леанід Дранько-Майсюк, Васіль Жуковіч, Сяргей Кавалёў, Уладзімір Някляеў, Аўром Суцкевер, Антаніна Хатэнка, Віктар Ярац і іншыя.
Аўтары нумару: Уладзімер Арлоў, Адам Глобус, Віктар Казько, Уладзімір Мароз, Уладзімір Някляеў, Ігар Сідарук, Андрэй Хадановіч ды іншыя.
Аўтары нумару: Фелікс Баторын, Генадзь Бураўкін, Сяргей Кавалёў, Сяргей Рублеўскі, Іна Снарская, Людміла Хейдарава, Цыпрыян Каміль Норвід ды іншыя.
Невядомыя лісты Караткевіча, паэма Кульбака, навэла Ажэшкі і яшчэ шмат чаго цікавага. Сярод аўтараў нумару: Мікола Адам, Эліза Ажэшка, Мікола Гіль, Сяргей Дубавец, Уладзімір Караткевіч, Мойшэ Кульбак, Ігар Сідарук.
У нумары: вершы Насты Кудасавай, Аксаны Данільчык, Алены Ігнацюк, Кацярыны Янчэўскай і Дзмітрыя Рубіна; проза Леаніда Дранько-Майсюка, Віктара Казько, Андрэя Федарэнкі, Іны Снарскай і Алега Дашкевіча; дэбют Паўла Каралёва; заканчэнне рамана Сяргея Лебедзева (пераклад Барыса Пятровіча), вершы Станіслава Лема (пераклад Сержа Мінскевіча), проза Вольгі Ляснюк (пераклад Андрэя Налівы); словы Адама Глобуса пра Валерыя Славука; успаміны пра ГУЛАГ Івана Брусевіча (з прадмовай Сяргея Чыгрына); працяг дыялогаў Генадзя Лапаціна з Аленай Грэцкай; эсэ Васіля Аўраменкі пра Рыгора Барадуліна і кароткае эсэ пра памяць Андраніка Антаняна; анкета Уладзіміра Сцяпана.
У калядным 121-м нумары "Дзеяслова" - новыя вершы Фелікса Баторына, Віктара Жыбуля, Усевалада Сцебуракі, проза Франца Сіўко, Давіда Шульмана, Ігара Сідарука, пераклады Роберта Льюіса Стывенсана, даследаванне Сяргея Чыгрына ды шмат іншых цікавостак.
