Пан Тадэвуш, або Апошні наезд у Літве
Апісаньне
Пан Тадэвуш, або Апошні наезд у Літве. Шляхецкая гісторыя з 1811 і 1812 гадоў у дванаццаці кнігах вершам / Адам Міцкевіч ; пераклад з польскай Пётр Бітэль. — Мінск : Папуры, 2024. — 384 с.
ISBN 978-985-15-5789-5
Эпічная паэма «Пан Тадэвуш» пісалася ў 1832—1834 гадах у Парыжы, дзе паэт жыў у эміграцыі, і там жа выдадзена ў 1843 годзе. Дзеянне паэмы адбываецца на працягу пяці дзён у 1811 годзе і аднаго дня ў 1812 на берагах Нёмана перад нашэсцем Напалеона на Расію. Галоўныя героі паэмы – Тадэвуш і Зося, прадстаўнікі дзвюх узаемнаварожых шляхецкіх фаміліяў. Задума паэмы эвалюцыяніравала з ідыліі ў шырокую эпічную карціну, якая спалучае бытавую, ваенную, любоўную і патрыятычную лініі.
ПРА КНІГУ Разгарнуць
ЗМЕСТ Разгарнуць
ФРАГМЕНТ З КНІГІ Разгарнуць
ISBN 978-985-15-5789-5
Эпічная паэма «Пан Тадэвуш» пісалася ў 1832—1834 гадах у Парыжы, дзе паэт жыў у эміграцыі, і там жа выдадзена ў 1843 годзе. Дзеянне паэмы адбываецца на працягу пяці дзён у 1811 годзе і аднаго дня ў 1812 на берагах Нёмана перад нашэсцем Напалеона на Расію. Галоўныя героі паэмы – Тадэвуш і Зося, прадстаўнікі дзвюх узаемнаварожых шляхецкіх фаміліяў. Задума паэмы эвалюцыяніравала з ідыліі ў шырокую эпічную карціну, якая спалучае бытавую, ваенную, любоўную і патрыятычную лініі.
ПРА КНІГУ Разгарнуць
ЗМЕСТ Разгарнуць
ФРАГМЕНТ З КНІГІ Разгарнуць
Водгукі
Неабходны Лагін або Рэгістрацыя, каб напісаць водгук.
Раім паглядзець
“Вогнепаклонніца” — восьмая кніга паэткі, якая жыве ў Палтаве і творыць на беларуска-ўкраінскім бязмежжы. Гэта кніга пра любоў, любоў маладую і сталую — да свайго карэння, роднай зямлі, дарагіх людзей і ўсяго жывога.
“Эпідэмія ружаў” — не проста кніга, пад вокладкай якой сабраныя старыя і новыя вершы Вальжыны Морт. Гэта чарадзейны сад, дзе побач растуць боль і радасць, любоў і вусціш, жорсткасць і меланхолія. Сад, у якога няма агарожы, сад, дзе валадараць цені і дзе кожны сам за сябе.
“Забытыя песні” — зборнік старажытнаісландскай паэзіі, у які ўвайшлі найбольш адметныя творы, прысвечаныя рунам, шчытавыя драпы ды іншыя яскравыя прыклады скальдычнай літаратуры, познія аўтарскія паэмы па матывах “Песень пра герояў”, а таксама ўсе вядомыя на сённяшні дзень “казачныя песні” — паэмы гэтага ўнікальнага паджанру маюць рысы як эдычнай літаратуры, так і народных баладаў. У якасці дадатку кніга змяшчае надзвычай важную для беларускай культуры “Паэму пра Торвальда Вандроўніка”. Выданне ўтрымлівае неабходныя каментары да кожнага твора.
