Сакавік—красавік. Літаратурны часопіс. — Мінск, 2022. — 248 с.
ISSN 2076-1309
Невядомыя лісты Караткевіча, паэма Кульбака, навэла Ажэшкі і яшчэ шмат чаго цікавага. Сярод аўтараў нумару: Мікола Адам, Эліза Ажэшка, Мікола Гіль, Сяргей Дубавец, Уладзімір Караткевіч, Мойшэ Кульбак, Ігар Сідарук.
АНОНС НУМАРУ Паглядзець
Каманда “Дзеяслова” разам з нашымі шаноўнымі аўтарамі працягвае рабіць часопіс, за які не сорамна ні нам, ні – хочацца верыць – беларускай літаратуры.
Вось, чым парадуе чытача свежы 117-ы нумар.
Проза. Аповед-байка “Дамова” ад светлай памяці Міколы Гіля. Сумная навіна прыйшла, калі нумар ужо быў завярстаны і падрыхтаваны да друку.
Упершыню ў “Дзеяслове” – празаік Мікола Адам са сваёй аповесцю “Паэт і Паэтка”.
Ігар Сідарук прапануе нізку іранічных аповедаў “Кантракт”, жанр большасці з якіх можна акрэсліць як антыўтопія.
Закрывае рубрыку вялікая публікацыя мініяцюраў Канстанціна Касяка “Самаізаляцыя” (Пачатак).
Паэзія. Сталая аўтарка “Дзеяслова” Людміла Паўлікава-Хейдарава, сёлетняя лаўрэатка прэміі «Залаты Апостраф» за лепшую прозу з нізкай вершаў «…Я пайду, абніму сваю кошку».
Юбілейная нізка вершаў Сержука Сыса «Мой апошні – на шчасце – грошык».
Вялікая нізка вершаў аўтара з Падляшша, дырэктара ліцэя з беларускай мовай навучання Андрэя Сцепанюка «Дом з літар».
У рубрыцы Дэбют – «паэмка» вядомага даследніка беларускай літаратуры Яўгена Скібскага «Аўтобус».
Пераклады. Паэма Мойшэ Кульбака Райсн (Беларусь). Вершаваны пераклад Андрэя Хадановіча. Даслоўны пераклад з ідыш Вольфа Рубінчыка і Сяргея Шупы.
Эліза Ажэшка. Дзіўная гісторыя. Навэла. Пераклад з польскай і прадмова Анатоля Бутэвіча.
Рубрыка «Спадчына». Нястомны руплівец на ніве даследавання невядомых старонак нашай літаратуры Сяргей Шапран друкуе невядомыя лісты Уладзіміра Караткевіча да Генадзя і Юліі Бураўкіных – з каментарамі ды ўступным словам.
Гутарка Таццяны Барысюк з брытанскім філолаг-славістам, прафесарам, папулярызатарам беларускай літаратуры Арнольдам Макмілінам.
Фэйсбучныя запісы Сяргея Дубаўца “Усё, як ты хацела, Грэта”.
Рубрыка “Вытокі”. Падарожнае эсэ Наталлі Русецкай “Людзі не птушкі – ім патрэбная свая зямля...”, прысвечанае месцам сілы Хаіма Суціна – беларускім Смілавічам і французскаму Вансу. Рэпрадукцыя карціны Хаіма Суціна «Манастыр ордэна капуцынаў у Сэры» аздабляе першую вокладку «Дзеяслова», а партрэт Суціна пэндзля Амедэа Мадыльяні – чацвёртую.
Анатоль Трафімчык. “Znam was wszystkie po nazwisku”: Тапанімія роднага кута Артура Бартэльса ў яго творчасці.
Яшчэ адзін тэкст, які, на жаль, выходзіць па сыходзе аўтара – рэцэнзія-водгук Леаніда Левановіча на “Краёвы слоўнік Усходняй Магілёўшчыны” Янкі Бялькевіча.
Завяршае нумар анкета “Дзеяслова”. Гэты разам таямніцамі сваёй творчасці дзеляцца вядомы драматург і крытык Сяргей Кавалёў і празаік, класік нашай літаратуры Віктар Казько.
Будзьма з «Дзеясловам»!
ЗМЕСТ Паглядзець
ПРОЗА
Мікола Гіль. Дамова.
Невелікодны аповед-байкаМікола Адам. Паэт і Паэтка.
АповесцьІгар Сідарук. Кантракт.
Нізка аповедаўКанстанцін Касяк. Самаізаляцыя.
(Пачатак)
ПАЭЗІЯ
Людміла Паўлікава-Хейдарава. ...Я пайду, абніму сваю кошку.
ВершыСяржук Сыс. Мой апошні – на шчасце – грошык.
ВершыАндрэй Сцепанюк. Дом з літар.
Вершы
ДЭБЮТ
Яўген Скібскі. Аўтобус.
Паэмка
ПЕРАКЛАДЫ
Мойшэ Кульбак.
Райсн (Беларусь).
Паэма. Вершаваны пераклад Андрэя Хадановіча. Даслоўны пераклад з ідыш Вольфа Рубінчыка і Сяргея ШупыЭліза Ажэшка. Дзіўная гісторыя.
Навэла. Пераклад з польскай і прадмова Анатоля БутэвічаУладзімір Караткевіч. “Наш літаратурны прызыў павінен быць моцным”.
Невядомыя лісты да Генадзя і Юліі Бураўкіных. Падрыхтоўка, каментары і ўступнае слова Сяргея Шапрана
СЛОВЫ
Таццяна Барысюк. Сучасная Вялікабрытанія: міфы і рэальнасць.
Гутарка з Арнольдам Макмілінам
ЗАПІСЫ
Сяргей Дубавец. Усё, як ты хацела, Грэта.
З фэйсбучных запісаў
ВЫТОКІ
Наталля Русецкая. Людзі не птушкі – ім патрэбная свая зямля...
Анатоль Трафімчык. “Znam was wszystkie po nazwisku”:
Тапанімія роднага кута Артура Бартэльса ў яго творчасці
КНІГАПІС
Леанід Левановіч. Навуковы подзвіг мовазнаўца.
Янка Бялькевіч і яго “Краёвы слоўнік Усходняй Магілёўшчыны”
СУМОЎЕ
Анкета “Дзеяслова” Сяргей Кавалёў Віктар Казько. Часу і лёсу выклік
