Дзеткам

Кнігі

Часопісы і альманахі

Аўдыёкнігі

Выдавецтвы

Музыка

Рознае

Аўтары

Замак Отранта. Шэлі Мэры. Франкенштайн, ці Сучасны Праметэй

Замак Отранта. Шэлі Мэры. Франкенштайн, ці Сучасны Праметэй

Апісаньне

Замак Отранта : аповесць / Хорас Ўолпал ; пераклад з англійскай Ганны Янкуты ; Франкенштайн, ці Сучасны Праметэй : раман / Мэры Шэлі ; пераклад з англійскай Марыны Дзергачовай ; прадмова Ганны Бутырчык. — Мінск : Кнігазбор, 2016. — 368 с. — (Бібліятэка Саюза беларускіх пісьменнікаў “Кнігарня пісьменніка”; Бібліятэка часопіса “ПрайдзіСвет” “PostScriptum”).

ISBN 978-985-7144-49-5.

Кніга ўлучае два класічныя ангельскія творы — “Замак Отранта” Хораса Ўолпала (1717—1797), гатычную аповесць, што заклала асновы жанру, і “Франкенштайн, ці Сучасны Праметэй” Мэры Шэлі (1797—1851), адзін з найлепшых узораў готыкі і першы навукова-фантастычны раман. Абодва гэтыя творы ўводзяць чытача ў свет загадкавага і дзівоснага, аднак у кожнага з двух творцаў — свой арсенал сродкаў для стварэння вусцішнай атмасферы.


Артыкул пра Хораса Ўолпала ў Вікіпедыі

Артыкул пра Мэры Шэлі ў Вікіпедыі


ЗМЕСТ Паглядзець

ФРАГМЕНТ З АПОВЕСЦІ “ЗАМАК ОТРАНТА” Паглядзець

ФРАГМЕНТ З РАМАНУ “ФРАНКЕНШТАЙН, ЦІ СУЧАСНЫ ПРАМЕТЭЙ” Паглядзець

Водгукі

Неабходны Уваход або Рэгістрацыя, каб напісаць водгук.

Раім паглядзець

Мудроў Вінцэсь
Вядомы празаік, адзін з найбольш яркіх аўтараў полацкага андэграўнду 1970-х, падрыхтаваў новую кнігу “Забойца анёла” — апавяданні і аповесці, напісаныя цягам апошняга дзесяцігоддзя.
Шчур Макс
У кнігу прозы Макса Шчура, лаўрэата прэміі Гедройца 2016 году за раман “Завяршыць гештальт”, увайшлі апавяданні, напісаныя ў 2011–2017 гг., а таксама аповесць “Чалавек з футаралам.
Дубавец Сяргей
“…Гэта кніжка пра тое, чаго не бывае, ніколі не было і ў прынцыпе не можа быць. Гэта чыстая проза без ніякай публіцыстыкі, без нічога, што магло б здарыцца ў рэальнасці. Не ведаю, наколькі мне гэта ўдалося, я хацеў напісаць кніжку ні пра што. І калі мне ўдалося напісаць кніжку ні пра што, я буду адчуваць сябе шчаслівым чалавекам…” (Сяргей Дубавец)