Дзеткам

Кнігі

Коміксы

Часопісы і альманахі

Казкі

Аўдыёкнігі

Выдавецтвы

Музыка

Рознае

Аўтары

Паляванне на ліса

Апісаньне

Мастак Свэн Нурдквіст; пераклад са шведскай Надзеі Кандрусевіч. — Мінск: Кнігазбор, 2017. – 32 с.: іл. — (Бібліятэка Саюза беларускіх пісьменнікаў “Кнігарня пісьменніка”. Падсерыя “Каляровы ровар”; выпуск 12).

ISBN 978-985-7144-41-9

Кніга цалкам прадалася.

Пераклад зроблены паводле выдання: Sven Nordqvist “Rävjakten”, Bokförlaget Opal AB, Bromma, 2012.

Пэтсан, ягоны каток Фіндус і некалькі курэй жывуць на хутары. Аднойчы да іх прыйшоў сусед Густаўсан і сказаў, што збіраецца паляваць на ліса, бо той крадзе курэй.

Хутка ты даведаешся, што прыдумалі Пэтсан і Фіндус, каб напужаць ліса.

Кнігі Свэна Нурдквіста ўжо сталі класікай дзіцячай літаратуры, а яго гісторыі пра старога Пэтсана і коціка Фіндуса перакладзеныя на больш як 30 моваў свету. Незвычайныя ілюстрацыі будуць цікавыя не толькі дзецям, але і іхным бацькам.


Фрагмент з кнігі

     ...Пэтсан і яго коцік Фіндус жылі на хутары ў дамку сярод палёў ды лугоў. У куратніку побач з домам жылі куры, у паветцы было поўна дроваў, а ў майстэрні — усялякіх неабходных у гаспадарцы рэчаў. Госці да іх заходзілі нячаста, але Пэтсан з Фіндусам і без гасцей не сумавалі.

     Аднойчы да іх завітаў сусед Густаўсан з сабакам на павадку і стрэльбай за плячыма. Ён быў нечым моцна раззлаваны.

     — Здароў, Пэтсан, — буркнуў Густаўсан. — Да цябе таксама ліс панадзіўся?
     — Ды не, не было тут ліса, я дык прынамсі не бачыў, — адказаў Пэтсан.
     — Ну калі б ён прыходзіў, ты б дакладна заўважыў, — прамармытаў Густаўсан. — Бо ён крадзе курэй. Гэтай ноччу ён залез у мой куратнік ды знёс курыцу. Але больш я яму не дам. Няхай толькі трапіцца мне на вочы — застрэлю. Ты б можа таксама дастаў стрэльбу, Пэтсан. Можа, сёння ўначы ён прыйдзе да цябе, калі пабачыць, што я зачыніў сваіх курэй. І Густаўсан пайшоў.

     — Ага, дык сёння ўвечары да нас можа завітаць ліс, — сказаў Пэтсан сам сабе і паглядзеў у след Густаўсану. — Тады нам таксама лепш замкнуць курэй. Як лічыш, Фіндус?

Калі прыходзіў Густаўсан, Фіндус ускараскаўся Пэтсану на капялюш, і ўсё яшчэ сядзеў там.

     — Мне здаецца, лепш было б замкнуць Густаўсана, — адказаў коцік і паглядзеў на Пэтсана. — Нешта я не давяраю суседзям са стрэльбай.

     Пэтсан засмяяўся.

     — Можа і добра, калі Густаўсан застрэліць гэтага ліса, бо інакш ён і нашых курэй перацягае.
     — Не трэба забіваць ліса. Лепш яго абхітрыць. Я так заўсёды раблю, — сказаў Фіндус.
     — Ага, магу сабе ўявіць, — усміхнуўся Пэтсан. — Але так, шкада забіваць ліса. Лепш падумаем, як яго напалохаць, каб ён больш ніколі не цягаў курэй...

Водгукі

Неабходны Уваход або Рэгістрацыя, каб напісаць водгук.

Раім паглядзець

Другі нумар часопіса для дзяцей 6+.
Бучынская Наталля
Гэта кніга складаецца з трох казачных гісторый. А аб’ядноўваюцца яны тым, што ў кожнай з іх дзейсныя асобы — жыхары вадаёмаў. Магчыма, таму, што аўтарка нарадзілася і вырасла ля возера, якое дагэтуль лічыць найпрыгажэйшым у Беларусі. Водная прастора заўсёды захапляла яе. Пісьменніца любіла доўга-доўга ўглядацца ў глыбіні, уяўляючы сабе жыццё падводнага свету. Ёй заўжды было цікава паглядаць на сусвет не толькі сваімі вачыма, бо вакол кожную хвіліну адбываецца столькі цудаў, на якія чалавек часам не звяртае ўвагі. У выніку з’явіліся вось гэтыя казачныя гісторыі.
Вісландэр Юя, Гефенблад Лота
У кнізе пра дзяўчынку Ёрдзіс шведская дзіцячая пісьменніца Юя Вісландэр узгадвае сваё дзяцінства ў 1950-х гадах у Швецыі. Ёрдзіс жыве ў адным з раёнаў Стакгольма Хагалундзе разам з мамай, татам, сястрой і бабуляй. Дзяўчынка распавядае нам пра розныя цікавыя здарэнні са свайго жыцця.