Дзеткам

Кнігі

Калядны падарунак

Коміксы

Часопісы і альманахі

Казкі

Аўдыёкнігі

Выдавецтвы

Календары

Музыка

Рознае

Аўтары

Больш выяваў

Націсніце, каб павялічыць
17.40 руб. 19.90 руб.
Памер: 145x215x24 мм
Вага: 430 г

Purchase

Няма на складзе
ПеракладыНавукова-папулярная літаратураЯнушкевіч (выдавецтва)Сэмкіў Расціслаў

Апісаньне

Як пісалі класікі : парады, правераныя часам / Расціслаў Сэмкіў / пераклад з украінскай Наталкі Бабінай. — Мінск : А. М. Янушкевіч, 2018. — 224 с. : іл. Цвёрдая вокладка.

ISBN 978-985-7165-88-9.

Сярод сусветна вядомых пісьменнікаў ёсць тыя, якія вырашылі падзяліцца сакрэтамі свайго поспеху і напісалі кнігі пра тое, як пісаць добра. Гэтае выданне пазнаёміць вас з поглядамі на мастацкую творчасць мегапапулярных Агаты Крысці, Джорджа Оруэла, Рэя Брэдберы, Курта Вонегута, а таксама блізкіх па часе Мілана Кундэры, Марыа Варгаса Льёсы і Умберта Эка. Чаму яны пісалі? Як яны гэта рабілі? І як на самай справе сталі паспяховымі?

Гэта — зборнік практычных парад, якія пацверджаныя прызнаннем чытачоў па ўсім свеце.

ЗМЕСТ Паглядзець

ФРАГМЕНТ З КНІГІ (Рэй Брэдбэры. Як прыдумаць Марс?) Паглядзець

Водгукі

Неабходны Лагін або Рэгістрацыя, каб напісаць водгук.

Раім паглядзець

Бераснявічус Гінтарас
Кніга, якую напісаў слынны літоўскі міфолаг і рэлігіязнаўца Гінтарас Бераснявічус, стараецца адказаць на пытанне пра тое, як у розныя часы на гэтых землях, населеных балтамі і – вузей – літоўцамі, уяўлялі сабе працяг існавання пасля смерці, а таксама як і чаму ўяўленні пра гэта з цягам часу змяняліся. У кнізе багата выкарыстана звестак з параўнаўчай міфалогіі і фальклору.
Харэўскі Сяргей
У кнізе вядомага гісторыка культуры, культуроляга і мастака Сяргея Харэўскага сабраныя эсэ, радыйныя скрыпты і лекцыі розных гадоў, аб’яднаныя агульнай для іх своеасаблівай мэтодыкай раскрыцьця тэмы, якую, бадай, можна вызначыць як “параўнальнае мастацтвазнаўства”.
зьніжка
Багдановіч Вікторыя
Ткацкія ўзоры, змешчаныя ў гэтай кнізе, зусім не выпадковыя. Кожны з іх узяты з рэальных прыкладаў нацыянальнага традыцыйнага мастацтва. Аднак іх фрагментарнасць, незавершанасць мусіць нагадаць нам пра тое разбурэнне, якое цягам стагоддзяў перажывала нашая спадчына, традыцыя і культура і якое візуальна можна ўявіць так, быццам моль аб’ела тканае палатно. Незапоўненыя клеткі крыжаванкі – гэта “дзірачкі” ў посцілцы, якую можна “адрамантаваць” (“зацыраваць”), упісаўшы туды правільныя адказы.