Дэкларацыя правоў дзяўчынак. Дэкларацыя правоў хлопчыкаў
Больш выяваў
Націсніце, каб павялічыць
21.00 BYN
Памер: 145x210 мм
Вага: 290 г
Purchase
Апісаньне
Дэкларацыя правоў дзяўчынак. Дэкларацыя правоў хлопчыкаў / Элізабэт Брамі, Эстэль Біён-Спаннёль ; пераклад з французскай Алёны Трацяковай. — Мінск : ІП Кандрусевіч Надзея, 2020. — 72 с. : іл. Цвёрдая вокладка.
ISBN 978-985-90541-5-0
Ты хочаш абрэзаць коскі, але бабуля кажа, што “лысенькія” ходзяць толькі хлопчыкі? А вось і няпраўда. Хлопчыкі, калі захочуць, могуць адрасціць сабе хаер ці пракалоць вушы. І памяняць сваю машынку на тваю ляльку. Бо гуляцца трэба з тым, што падабаецца. Галоўнае, каб было цікава!
Хто прыдумаў, што ружовы — колер дзявочы, а блакітны — хлапчуковы? Хто прыдумаў, хай так і носіць! А ў нас свае правілы — адмяняць дурацкія прыдумкі, ламаць стэрэатыпы і не псаваць сабе дзяцінства няправільнымі правіламі!
ISBN 978-985-90541-5-0
Ты хочаш абрэзаць коскі, але бабуля кажа, што “лысенькія” ходзяць толькі хлопчыкі? А вось і няпраўда. Хлопчыкі, калі захочуць, могуць адрасціць сабе хаер ці пракалоць вушы. І памяняць сваю машынку на тваю ляльку. Бо гуляцца трэба з тым, што падабаецца. Галоўнае, каб было цікава!
Хто прыдумаў, што ружовы — колер дзявочы, а блакітны — хлапчуковы? Хто прыдумаў, хай так і носіць! А ў нас свае правілы — адмяняць дурацкія прыдумкі, ламаць стэрэатыпы і не псаваць сабе дзяцінства няправільнымі правіламі!
Водгукі
Неабходны Лагін або Рэгістрацыя, каб напісаць водгук.
Раім паглядзець
Лапікавы хлопчык з кветкавай крамы «Фларыян і Ружа» марыць, каб з ім, як і з іншымі цацкамі, гулялі дзеці. Ды дзеці бываюць тут рэдка, пані Ружы больш няма, а пан Фларыян увесь час сумуе, і нават набліжэнне Калядаў не паляпшае яму настрой. Як толькі з’яўляецца магчымасць, лялечны хлопчык уцякае з крамы. Ён хутка пераконваецца, што свет не заўсёды прыязны, аднак сустракае на сваім шляху зычлівых жывёлак: мыш Пармі, голуба Каўку і сабаку Густа.
У зборнік увайшлі казкі вядомых англійскіх пісьменнікаў Эдыт Нэсбіт, Кенэта Грэхэма, Лэслі Поўлза Хартлі, на якіх выхоўвалася не адно пакаленне дзяцей у розных краінах свету. На беларускую мову перакладаюцца ўпершыню.
Што рабіць, калі твая вёска знаходзіцца так далёка, што яе не можа знайсці нават Дзед Мароз? Каб захаваць навагодні настрой, жыхары прыдумалі ўласную традыцыю: дзеці ў вёсцы сталі ўпотайкі прыносіць падарункі тым, хто мае ў іх патрэбу. Каб стаць такім Тайным Дзедам Марозам, трэба быць спагадлівым, шчодрым і вельмі-вельмі добрым! Давайце даведаемся, хто з вёскі атрымаў падарункі ў гэтым годзе…
