Дзеткам

Кнігі

Калядны падарунак

Коміксы

Часопісы і альманахі

Казкі

Аўдыёкнігі

Выдавецтвы

Календары

Музыка

Рознае

Аўтары

Ген жыцця
2.80 BYN
Памер: 145x215 мм
Вага: 610 г

Purchase

Няма на складзе
ПрозаМэмуарыКнігазбор (выдавецтва)Шаранговіч Васіль

Апісаньне

Аўтабіяграфічная аповесць. — Мінск: Кнігазбор, 2009. — 364 с. : іл. Цв. вокл. ISBN 978-985-6852-88-9. Змест Сын каваля і артая М. Чарняўскі Бацькі Дзяцінства Школьныя гады Вясковыя святы Нарачанскі край Вёска Качаны Дзед і бабка Прыход “цывілізацыі” Мядзельская школа. Выбар жыццёвага шляху Доўгія студэнцкія гады. Мінскае мастацкае вучылішча Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут. Першыя творчыя крокі Пачатак самастойнага жыцця Знаёмства з іншым светам Заключэнне Жыццё народнага мастака Беларусі, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі рэспублікі, прафесара Васіля Шаранговіча — яскравы прыклад таго, як талент і апантаная працавітасць, велізарнае жаданне дасягнуць пастаўленай мэты і самаахвярнае служэнне ёй вывелі хлопчыка з глухой вёсачкі Качаны, што на Мядзельшчыне, на шырокі шлях мастацтва. Змрочныя дні ваеннага маленства, гаротнае пасляваеннае існаванне сярод мудрых і спагадлівых вясковых людзей, нялёгкія, запоўненыя бясконцай працай гады студэнцкага юнацтва, пошукі свайго адметнага месца ў жыцці, сустрэчы з многімі выдатнымі асобамі, актыўная творчая і педагагічная дзейнасць — усё гэта паўстае са старонак аўтабіяграфічнай аповесці мастака “Ген жыцця”.

Водгукі

Неабходны Лагін або Рэгістрацыя, каб напісаць водгук.

Раім паглядзець

Горват Андрэй
У іранічнай і лірычнай аповесці Андрэя Горвата персанажы стамляюцца быць кардоннымі фігуркамі, стараюцца не патануць у шматслойнасц Існавання і вучацца казаць: «Je vis. Я жыву».
Дунін-Марцінкевіч Вінцэнт
Першы прафесійны беларускі пісьменнік Новага часу Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч (1808—1884) пісаў п'есы, оперныя лібрэта, вершаваныя аповесці і апавяданні, балады і вершы, частка з каторых увайшла ў гэты зборнік.
Казько Віктар
У кнігу увайшлі апавяданні, што ствараліся цягам многіх гадоў. Яны — пра лёс падлеткаў-дзетдомаўцаў, “сірот-бязбацькавічаў”, сталенне якіх прыпала на няпросты пасляваенны час. Як адзначае аўтар у прадмове, “гэтая кніга пісалася ўсё маё жыццё: як жылося, так пісалася, і наадварот. Стыхійна... Гэтыя апавяданні і прапаноўваю чытачу – упершыню пад адной вокладкай на матчынай мове, цалкам сам з вулічных і вясковых, як і асірочанае ліхалеццем вайны і міру… маё вулічнае пакаленне”.