Медэя
Больш выяваў
Націсніце, каб павялічыць
12.00 BYN
Памер: 145x200 мм
Вага: 170 г
Purchase
Няма на складзе
Апісаньне
Медэя / Эўрыпід; пераклад са старагрэцкай Лявона Баршчэўскага; прадмова Вячаслава Ракіцкага. — Мінск: Выдавец Зміцер Колас, 2018. - 64 с. – (Драматургі свету).
ISBN 978-985-23-0009-4
Пераклад зроблены паводле выдання:
Euripides. Fabulae. Recogn. brevique and. crit. instr. G. Murray. Vol. 1. – Oxford: Clarendon Press 1902 (Reprint: 1974).
«Медэя» – адна з самых значных трагедый Эўрыпіда (480-я – 406 да н. э.). У аснове твора ляжыць міф пра выправу грэкаў на чале з Ясонам на караблі «Арго» ў Калхіду, каб вярнуць у Афіны залатое руно.
ЗМЕСТ Разгарнуць
ЭЎРЫПІД І ЯГО «МЕДЭЯ» – ВЯРШЫНЯ АНТЫЧНАГА ТЭАТРА (ФРАГМЕНТ З ПРАДМОВЫ) Разгарнуць
ISBN 978-985-23-0009-4
Пераклад зроблены паводле выдання:
Euripides. Fabulae. Recogn. brevique and. crit. instr. G. Murray. Vol. 1. – Oxford: Clarendon Press 1902 (Reprint: 1974).
«Медэя» – адна з самых значных трагедый Эўрыпіда (480-я – 406 да н. э.). У аснове твора ляжыць міф пра выправу грэкаў на чале з Ясонам на караблі «Арго» ў Калхіду, каб вярнуць у Афіны залатое руно.
ЗМЕСТ Разгарнуць
ЭЎРЫПІД І ЯГО «МЕДЭЯ» – ВЯРШЫНЯ АНТЫЧНАГА ТЭАТРА (ФРАГМЕНТ З ПРАДМОВЫ) Разгарнуць
Водгукі
Неабходны Лагін або Рэгістрацыя, каб напісаць водгук.
Раім паглядзець
зьніжка
Бертальт Брэхт (1898-1956) – нямецкі драматург і паэт, стваральнік «эпічнага тэатра», чалавек, які ўсё сваё жыццё мусіў рабіць выбар паміж рознымі таталітарнымі ідэалогіямі і, як мог, супрацьстаяў кожнай з іх. Драма «Узлёт Артура Уі, які можна было спыніць» (1941) не толькі паказвае тэхналогію заваявання ўлады гітлераўскім і да яго падобнымі рэжымамі, але і ставіць вечнае пытанне: ці можа палітыка наогул быць маральнай?
Анталогія сучаснай польскай драматургіі "На розныя галасы" – гэта не першая спроба прадставіць п'есы аўтараў і аўтарак з Польшчы для беларускіх чытачоў і тэатраў. Але з часоў апошніх падобных перакладаў прайшло больш за дзесяць год, і таму мы спадзяемся, што выхад гэтай анталогіі справакуе новую хвалю цікавасці да польскай драматургіі. Тым больш гэта не адкрыццё незнаёмага, і ў беларускай тэатральнай прасторы мы маем трывалы падмурак гэтай цікавасці. Чым ён умацоўваўся? У першую чаргу п'есамі класікаў Станіслава Віткевіча, Вітальда Гамбровіча, Тадэвуша Ружэвіча, Славаміра Мрожэка.
Хто яны, «тутэйшыя» са знакамітай аднайменнай п'есы? Гэта мастацкі маркер беларусаў, якія адчулі сваю адметнасць, але не дайшлі да беларускасці. Галоўны купалаўскі «тутэйшы» Мікіта Зносак калісь марыў пра змяшанне моваў і этнасаў — і што ж, у эпоху глабалізацыі тое нібыта спраўджваецца... На сённяшнія рэаліі пясняр глядзіць з той самай задуменнай, прыхаванаю ў вусах усмешкай: маўляў, усё мінецца.
