Балахоўцы
11.50 BYN
Памер: 145x210 мм
Вага: 425 г
Purchase
Няма на складзе
Апісаньне
Сведчанні, дакументы, даследаванні / пераклад, прадмова, каментары Андрэя Вашкевіча, Андрэя Чарнякевіча, Юрася Юркевіча. — 2-е выданне, дапоўненае і перапрацаванае. — Смаленск: Інбелкульт, 2014. — 470 с.
ISBN 978-5-9904531-9-7
Першае выданне: Ліс-Блонскі, Станіслаў. Балахоўцы. — Беласток: Беларускае гістарычнае таварыства; Вільня: Інстытут беларусістыкі, 2012. — 237 с.
Аснову зборніка складае даследаванне эстонскага гісторыка Юрася Юркевіча “Стварэнне і дзейнасць Асобнага атрада БНР у Балтыі”, прысвечанае спробам паўстання беларускіх вайсковых фармаванняў у Балтыі цягам 1919 г., а таксама праца “Балахоўцы”, напісаная сучаснікам падзей, польскім афіцэрам Станіславам Лісам-Блонскім у 1920-я гг.
Акрамя гэтага, у кнізе дадаткова змешчаныя некаторыя малавядомыя ўспаміны і дакументальныя сведчанні, датычныя жыцця і дзейнасці Станіслава Булак-Балаховіча і яго вайсковых фармаванняў, а таксама спіс усіх жаўнераў Асобнага атрада БНР па стане на канец 1919 г.
ЗМЕСТ Паглядзець
Храналогія жыцця Станіслава Булак-Балаховіча (фрагмент кнігі) Паглядзець
З прадмовы да другога выдання
…Генерал не быў ані палымяным патрыётам нацыянальнай дзяржаўнасці на чале войска беларускіх сялянскіх хлопцаў, ані бандытам з вялікай дарогі. Ён быў вайскоўцам, які найперш павінен быў забяспечыць выжыванне сваёй невялікай дзяржаве амаль без усіх атрыбутаў дзяржаўнасці — свайму войску. Войска С. Булак-Балаховіча не было рэгулярным ці кадравым. Сам генерал сцвярджаў, што ягоны добраахвотны атрад быў “мною ўзброенай і экіпіраванай” вайсковай часткай. Яго хутчэй можна параўнаць з кандацьерамі — правадырамі наёмных атрадаў у сярэднявечнай Італіі, якія самі вербавалі і распускалі ваяроў, самі ім плацілі і чынілі самі суд і расправу. Пры гэтым часам кандацьеры бралі ўладу ў гарадах, якія наймалі іх на службу. Так і вайсковыя поспехі атрада С. Булак-Балаховіча стваралі падкантрольныя яму міні-дзяржавы...
ISBN 978-5-9904531-9-7
Першае выданне: Ліс-Блонскі, Станіслаў. Балахоўцы. — Беласток: Беларускае гістарычнае таварыства; Вільня: Інстытут беларусістыкі, 2012. — 237 с.
Аснову зборніка складае даследаванне эстонскага гісторыка Юрася Юркевіча “Стварэнне і дзейнасць Асобнага атрада БНР у Балтыі”, прысвечанае спробам паўстання беларускіх вайсковых фармаванняў у Балтыі цягам 1919 г., а таксама праца “Балахоўцы”, напісаная сучаснікам падзей, польскім афіцэрам Станіславам Лісам-Блонскім у 1920-я гг.
Акрамя гэтага, у кнізе дадаткова змешчаныя некаторыя малавядомыя ўспаміны і дакументальныя сведчанні, датычныя жыцця і дзейнасці Станіслава Булак-Балаховіча і яго вайсковых фармаванняў, а таксама спіс усіх жаўнераў Асобнага атрада БНР па стане на канец 1919 г.
ЗМЕСТ Паглядзець
Храналогія жыцця Станіслава Булак-Балаховіча (фрагмент кнігі) Паглядзець
З прадмовы да другога выдання
…Генерал не быў ані палымяным патрыётам нацыянальнай дзяржаўнасці на чале войска беларускіх сялянскіх хлопцаў, ані бандытам з вялікай дарогі. Ён быў вайскоўцам, які найперш павінен быў забяспечыць выжыванне сваёй невялікай дзяржаве амаль без усіх атрыбутаў дзяржаўнасці — свайму войску. Войска С. Булак-Балаховіча не было рэгулярным ці кадравым. Сам генерал сцвярджаў, што ягоны добраахвотны атрад быў “мною ўзброенай і экіпіраванай” вайсковай часткай. Яго хутчэй можна параўнаць з кандацьерамі — правадырамі наёмных атрадаў у сярэднявечнай Італіі, якія самі вербавалі і распускалі ваяроў, самі ім плацілі і чынілі самі суд і расправу. Пры гэтым часам кандацьеры бралі ўладу ў гарадах, якія наймалі іх на службу. Так і вайсковыя поспехі атрада С. Булак-Балаховіча стваралі падкантрольныя яму міні-дзяржавы...
Водгукі
Неабходны Лагін або Рэгістрацыя, каб напісаць водгук.
Раім паглядзець
Книга основана на рукописях бывшего сотрудника НКВД Иосифа Ятчени. В них он описывает свою жизнь, которая проходила на фоне ключевых событий истории. Рассказывает о службе в царских войсках и в Красной Армии, о революции 1917 года, о работе в качестве резидента спецслужб. Пишет о том, как стал чекистом, а после оказался «врагом народа», подробно повествует о методах сотрудников НКВД, пытках, которые применялись в «американке».
Кніга ўяўляе сабой паслядоўны аповед пра тое, якім чынам сфармаваліся румынская мова і румынская нацыя. Аўтар, аўтарытэтны румынскі гісторык, прэзідэнт Румынскай Акадэміі навук Ёан-Аўрэл Поп у папулярным стылі паказвае няпросты шлях, які прайшлі румыны, каб стварыць сваю незалежную дзяржаву, і тлумачыць абставіны, у сувязі з якімі даўней румынскіх дзяржаваў было тры - Валахія, Малдова і Трансільванія - і дагэтуль застаецца дзве - Румынія і Рэспубліка Малдова, хоць людзі ў іх гавораць адною мовай.
Аўтары нумара: Miroslav Hroch, Аляксандр Доўнар, Раіса Зянюк, Robert Kołodziej, Сяргей Новікаў, Аляксандр Пагарэлы, Ryszard Radzik, Ірына Раманава, Генадзь Сагановіч, Віктар Якубаў.
