Чаму ўсё так?
Больш выяваў
Націсніце, каб павялічыць
12.50 BYN
Памер: 130x180 мм
Вага: 200 г
Purchase
Апісаньне
Чаму ўсё так? / Таццяна Карытка. — Мінск : Кнігазбор, 2020. — 152 с. — (Бібліятэка Саюза беларускіх пісьменнікаў “Кнігарня пісьменніка”; Пункт адліку).ISBN 978-985-7227-69-3.
Чатыры маладыя жанчыны прыходзяць на рэаліці-шоу “Мужчына выбірае”, каб знайсці каханне і праславіцца. Але знікненне адной з удзельніц, ананімныя запіскі з перасцярогамі і дзівацкія конкурсы красамоўна падказваюць, што рэжысёр праекта ставіць свой, небяспечны эксперымент, мэта якога зусім не каханне.
Дэбютная кніга Таццяны Карыткі пачынаецца як вясёлая пародыя на вядомы тэлепраект, а па сутнасці становіцца выказваннем пра ненадзейнасць памяці і немагчымасць зафіксаваць мінулае як нязменную велічыню.
ЗМЕСТ Паглядзець
ФРАГМЕНТ З КНІГІ Паглядзець
Водгукі
Неабходны Лагін або Рэгістрацыя, каб напісаць водгук.
Ирина Шматко
10.02.2021 - 17:47:22
10.02.2021 - 17:47:22
"Чаму ўсё так?" - кніга маладой беларускай пісьменніцы. І на мой погляд, дэбют атрымаўся ўдала.
Таццяна Карытка напісала годную псіхалагічную аповесць з непрадказальным сюжэтам. Усе героі жывыя, з уласнымі рысамі характару. Кожны мае сваю гісторыю і свае шкілеты ў шафе. Было цікава за імі назіраць. Пачынаецца ўсё з таго, што чатыры дзяўчыны прыходзяць на рэаліці-шоу кшталту "Халасцяка". Адна з іх раптоўна і загадкава знікае, а астатнія працягваюць удзельнічаць у конкурсах, якія больш падобныя да псіхалагічных эксперыментаў. І вось тут аўтарка закранае вельмі важную тэму: як нашыя мінулыя псіхалагічная траўмы ўплываюць на нас. Можна зрабіць выгляд, што гэтага не было, паспрабаваць забыць ўсё. Але наш мозг - вялікая загадка. І гульні з падсвядомасцю дабром не скончацца. Бо ад сябе не ўцячэш.
На сайце "Нашай Нівы" ёсць добрая рэцэнзія на гэтую кнігу, дзякуючы якой я і набыла сабе асобнік. Хочацца, каб больш людзей азнаёмілася з творам Таццяны Карытка, бо кніга годная. Яшчэ спадзяюся, што гэта не апошняя кніга аўтаркі
Таццяна Карытка напісала годную псіхалагічную аповесць з непрадказальным сюжэтам. Усе героі жывыя, з уласнымі рысамі характару. Кожны мае сваю гісторыю і свае шкілеты ў шафе. Было цікава за імі назіраць. Пачынаецца ўсё з таго, што чатыры дзяўчыны прыходзяць на рэаліці-шоу кшталту "Халасцяка". Адна з іх раптоўна і загадкава знікае, а астатнія працягваюць удзельнічаць у конкурсах, якія больш падобныя да псіхалагічных эксперыментаў. І вось тут аўтарка закранае вельмі важную тэму: як нашыя мінулыя псіхалагічная траўмы ўплываюць на нас. Можна зрабіць выгляд, што гэтага не было, паспрабаваць забыць ўсё. Але наш мозг - вялікая загадка. І гульні з падсвядомасцю дабром не скончацца. Бо ад сябе не ўцячэш.
На сайце "Нашай Нівы" ёсць добрая рэцэнзія на гэтую кнігу, дзякуючы якой я і набыла сабе асобнік. Хочацца, каб больш людзей азнаёмілася з творам Таццяны Карытка, бо кніга годная. Яшчэ спадзяюся, што гэта не апошняя кніга аўтаркі
Раім паглядзець
У зборнік увайшлі апавяданні ўдзельніц таварыства беларускіх фантастаў «Шуфлядка пісьменніка». Пятнаццаць аўтарак, пятнаццаць твораў – пятнаццаць розных сусветаў. Аднак усе яны так ці інакш звязаныя з Мінскам, яго гісторыяй, адметнымі і цікавымі мясцінамі. Разам з героямі чытач пашпацыруе праспектамі і вулкамі сталіцы, наведае Мінскае мора і парк Перамогі, сустрэнецца з містычнымі і невытлумачальнымі з'явамі... Пісьменніцы абапіраюцца на беларускую міфалогію, але не пераказваюць падручнікаў, а ствараюць свае мастацкія вобразы і сюжэты.
Рына, алкагалічка сярэдніх гадоў, з неахвотай едзе на пахаванне сваёй бабкі ў забытую богам беларускую глушэчу. Пакуль памірала яе старая, Рына займалася чужымі ў дамах шчаслівай старасці на Захадзе. Адзінае, чаго яна хоча цяпер, – спакой. Але дома яе чакае неспадзяванка – старыя грахі і спадчына маюць доўгія цені. Ці можна ўсё выправіць, калі ты і блізка не цягнеш на гераіню? Рыне трэба пахаваць бабку, адкапаць каханка, аднавіць крыніцы, ніколі не прыходзячы ў поўную свядомасць. Жанр гэтай кнігі – балотная казка.
Нямецкія землі часоў Трыццацігадовай вайны – гэта свет Ганса Якаба Крыстофэля фон Грымэльсгаўзэна (1622–1676), чый раман «Авантурнік Сімпліцысімус» упершыню выйшаў з друку ў 1668 годзе і з’яўляецца найвыбітнейшым творам еўрапейскага літаратурнага барока. Пераклад рамана ў яго першай версіі на беларускую мову, выкананы ў сярэдзіне 1990-х гг. Васілём Сёмухам, справядліва лічыцца адным з найлепшых здабыткаў нацыянальнай школы мастацкага перакладу.
